Hetman polny, a później hetman wielki litewski – Jan Karol Chodkiewicz (1570-1621) to nie tylko znakomity strateg i dowódca – nieco zapalczywy, lecz potrafiący utrzymać dyscyplinę, umiejętnie dowodzić wojskami – szczególnie formacjami husarii, ale także świetnie wykształcony polityk oraz sprawny administrator podległych mu rozległych dóbr, jak również fundator wielu istniejących do dzisiaj obiektów militarnych, sakralnych i cywilnych.

Karierę wojskową rozpoczął w 1596 roku pod dowództwem hetmana Stefana Żółkiewskiego w walkach na Ukrainie i Wołoszczyźnie. W 1601 roku mianowany zostaje przez króla Zygmunta III Wazę hetmanem polnym i dowódcą oddziałów polskich walczących ze Szwedami w Inflantach. Odnosi tam w latach 1601 - 1605 wiele sukcesów militarnych. Największe zwycięstwo odniósł w bitwie pod Kircholmem (1605r.), w której czterotysięczna armia polska, dzięki umiejętnemu wykorzystaniu husarii, całkowicie zniszczyła trzykrotnie liczniejszą armię szwedzką. W bitwie zginęło przeszło 9 tysięcy Szwedów, a króla Szwecji z resztą ocalałej armii zmuszono do ucieczki. Współcześni Chodkiewiczowi nazwali tą bitwę – drugim Grunwaldem. W latach 1611-12 oraz 1617-18 nasz patron wspólnie z hetmanem Stefanem Żółkiewskim ze znaczącymi zwycięstwami dowodzi armią polską i litewską w wojnie polsko-moskiewskiej.

W 1621 roku na czele liczącej 75 tysięcy żołnierzy armii polskiej, litewskiej i kozackiej stawia skuteczny opór trzykrotnie większej armii tureckiej. Zmuszony do ufortyfikowania się w twierdzy chocimskiej, tak skutecznie dowodzi obroną, że w końcu odpiera najazd i zmusza Turków do odwrotu. Niestety wkrótce umiera w obozie wojskowym pod Chocimiem. Początkowo pochowany zostaje w Kamieniu Podolskim. W 1637 roku jego szczątki przeniesiono do kaplicy jezuickiej w Ostrogu ( obecnie miasto na Ukrainie).